مسأله 2 - بعد از آن‌كه حيوان را در آبادانى گرفت و زير دستش قرار گرفت ، بر او واجب است كه در دو صورت جواز گرفتن و عدم آن ، از صاحبش جستجو نمايد ، پس اگر از صاحب آن مأيوس شده ، آن را يا ثمنش را صدقه بدهد مانند غير آن از ساير اقسام مجهول المالك . مسأله 3 - آنچه كه از حيوانات - مانند مرغ و كبوتر - كه صاحبش شناخته شده نيست ، داخل خانهء انسان شود ظاهراً از لقطه خارج مىباشد ، بلكه داخل در مجهول المالك است ، پس از صاحب آن جستجو مىشود و در وقتى كه از صاحب آن مأيوس شد ، آن را صدقه مىدهد و فحص لازم ، به قدر متعارف اين گونه موارد است ، به اينكه از همسايه‌ها و خانه‌ها و آبادانىهاى نزديك سؤال كند . و جايز است كه مانند كبوتر را تملك نمايد در صورتى كه مالك دو بال خود باشد ( توانايى پرواز داشته باشد ) و معلوم نباشد كه صاحبى داشته است . و فحص واجب نيست و احتياط ( واجب ) در جايى كه مىداند كه مالك دارد و لو از جهت آثار يد كه بر آن است ، آن است كه با آن معاملهء مجهول المالك نمايد . مسأله 4 - آنچه كه از حيوانات در غير آبادانى از قبيل راه‌ها و جاده‌ها و بيابان‌ها و دشت‌ها و صحراها و كوه‌ها و نيزارها و مانند آن‌ها پيدا مىشود ، اگر از حيواناتى باشد كه به حسب عادت ، خود را از درنده‌هاى كوچك مثل روباه و شغال و گرگ و كفتار و مانند اين‌ها حفظ مىكند خواه به خاطر آن‌كه جثه‌اش بزرگ است مانند شتر ، يا به خاطر آن‌كه به طور سريع مىدود مانند اسب و آهو ، يا به خاطر قوى بودن و قدرت تهاجم داشتن مانند گاوميش و گاو - گرفتن و دست گذاشتن روى آن جايز نيست در صورتى كه در چراگاه و كنار آب باشد يا سالم باشد كه بر تحصيل آب و چراگاه علف قدرت داشته باشد . و اما اگر از حيواناتى باشد كه درنده‌هاى كوچك بر آن غلبه دارد ، مانند گوسفند و بچه شتر و بچهء چهارپايان ، گرفتن آن جايز است ؛ پس اگر آن را گرفت بنابر احتياط ( واجب ) بايد در جايى كه آن را پيدا كرده و در حوالى آن - در صورتى كه كسى در آنجا باشد - تعريف كند ، پس اگر صاحب آن شناخته شد ، بايد به او برگرداند و گرنه مىتواند آن را - با ضمان براى مالكش در صورتى كه پيدا شود - تملك كرده و بفروشد يا بخورد ، چنان كه حق دارد آن را نگه دارد و براى مالكش حفظ نمايد و ضمانى بر او نيست .